Mutluluk..

     Mutluluk; bazen güldüren bazense ağlatan. En önemlisi ikiside olurken aynı hazzı veren. Oldukça kısa süren. Bazen dünyanın en güzel şeyi bazense en berbatı. İnsan hayatta hep sonu mutlulukla biten şeylere ulaşmak ister, bu yoldada bazen mutludur, bazen mutsuz .Neticede yine ya mutlu yada mutsuz .Burdaki problem mutlu olduğumuz halde hala mutluluğa giden yoldada mutlu olabilmemiz. Sonra mutsuz olduğumuz bir vakit. ” Ya arkadaş! Şu hayatta bir kerede mutlu olalım. “deriz. Hemen unutmuşuzdur mutlu oldugumuz anları. Aslında mutlu olmak bizim için bu kadar önemli olmaz.Haaa birde şey var tabi bir insan mutsuz iste mutsuz olmasının sebebi mutluluktandır. Aslıdan mutsuzluk adı verilen şey mutluluk yolunda karşılaşabileceğimiz en kötü şeydir. Ama onun kaynağıda mutluluktur. Acaba mutluluğa ulaşmak yerine mutluluğun bize ulaşmasını beklesek mutsuzluk kavramı ortadan kalmış olurmuydu? İnsanlar bu kadar mutlu olmasının kaynağı hiç değişmeseydi, insanlar tatmin olurmuydu bu kadar?    

     İşin aslı gerçek mutluluk ; biraz mutsuz kalabilmek galiba.