Tutku

     İnsan herzaman heves eder, ulaşamadıkça daha çok ister. İster , ister ve artık o ve vazgeçilmez olmuştur. Tutku olmuştur. Hevesle başlayan çılgınlık tam bir kısır döngü olmuştur. Dönülmez geri, bir kere o girdaba kapıldın mı sonsuza kadar sürer eğer ulaşamazsan. Geceleri düşündüğünde tutkunu yok olur güneşin doğmasıyla, tekrardan heves doğar içinde yeni günle gelen heves. Oda büyür, büyür ve tekrar büyür, yeniden çaresizlik ve akşam olur güneş batar heves yok olur. Tutkun belirir bir anda.
      Gündüzleri ulaşamadığın hevesin geceleri tutkun olur, Tutkunda en derin kabusundur.

” ateş : acı
toprak : onur
su : hayat
rüzgar : hüzün
ve
çaresizlik : ateş, toprak, su
ve
rüzgar
ve
ben : tutku “